Η επιλογή της καλύτερης ενδεκάδας στην ιστορία των Μουντιάλ δεν είναι ποτέ μία εύκολη υπόθεση.
Το Novibetblog παρουσιάζει τους έντεκα καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών στα Παγκόσμια Κύπελλα, βάσεις της συνεισφοράς τους σε αυτά.
Από την απόλυτη κυριαρχία του Πελέ και τη μεγαλοφυΐα του Ντιέγκο Μαραντόνα, μέχρι τη σύγχρονη δικαίωση του Λιονέλ Μέσι και τον αμυντικό «ογκόλιθο» Φάμπιο Καναβάρο, οι παίκτες που ακολουθούν δεν έπαιξαν απλώς ποδόσφαιρο. Έγραψαν την ιστορία του αθλήματος.
Δες πότε είναι το Μουντιάλ 2026 και πώς διαμορφώνεται το καλεντάρι της διοργάνωσης.
Τερματοφύλακας – Τζανλουίτζι Μπουφόν
Ένας από τους καλύτερους τερματοφύλακες όλων των εποχών. Ο Τζανλουίτζι Μπουφόν πήρε το βάπτισμα του πυρός σε Μουντιάλ το 1998, με την Ιταλία να αποκλείεται στα προημιτελικά από τη Γαλλία. Ο ίδιος βέβαια δεν αγωνίστηκε καθώς τη θέση του βασικού την είχε ο Παλιούκα.
Από εκεί και έπειτα ο Μπουφόν αποτέλεσε τον «πύργο» στην εστία της Ιταλίας και σε άλλα τρία Μουντιάλ.
Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του βέβαια ήταν η κατάκτηση του τροπαίου το 2006, σε μία διοργάνωση όπου ήταν με διαφορά ο κορυφαίος τερματοφύλακας.
Ο Μπουφόν αγωνίστηκε τόσο το 2010 όσο και το 2014 στη διοργάνωση, όπου αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμού ενώ η Ιταλία δεν πέρασε από τη φάση των ομίλων.
Δεξί Μπακ – Καφού
Ο Καφού μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για το πώς πρέπει να παίζεται η θέση του δεξιού μπακ.
Συνολικά αγωνίστηκε 20 φορές σε Παγκόσμιο Κύπελλο, φτάνοντας τρεις συνεχόμενες σε τελικό και κερδίζοντας τους δύο!
Το 1994 μπορεί να μην είχε ενεργό ρόλο στο ξεκίνημα του τουρνουά στις ΗΠΑ αλλά πέρασε στο 21’ του τελικού λόγω τραυματισμού του Ζορζίνιο.
Τέσσερα χρόνια αργότερα αποτελούσε βασική επιλογή και έχασε τον ημιτελικό με την Ολλανδία λόγω τιμωρίας.
Η κορυφαία του στιγμή ήταν το 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας όπου ως αρχηγός σήκωσε στον ουρανό της Γιοκοχάμα το βαρύτιμο τρόπαιο.
Το 2006 με το περιβραχιόνιο στο χέρι, είδε τη Γαλλία να του στερεί τη συμμετοχή στα ημιτελικά, στην τελευταία του συμμετοχή με τη φανέλα της εθνικής.\
Κεντρικός Αμυντικός – Φραντς Μπεκενμπάουερ
Ο Μπεκενμπάουερ αποτελεί έναν «θρύλο» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Στα Μουντιάλ έχει αφήσει το δικό του στίγμα καθώς το έχει κατακτήσει τόσο ως παίκτης, όσο και ως προπονητής.
To 1966, στη διοργάνωση της Αγγλίας σκόραρε 4 γκολ και έφτασε ως τον τελικό, σε ηλικία μόλις 20 ετών.
Το 1970 έπαιξε με εξαρθρωμένο ώμο στον ημιτελικό με την Ιταλία με τη Δυτική Γερμανία να αποκλείεται.
Τέσσερα χρόνια αργότερα όμως ήρθε η μεγάλη δικαίωση. Ο «Κάιζερ» ως αρχηγός οδήγησε τη χώρα του στην κατάκτηση του τροπαίου, επικρατώντας μάλιστα στον τελικό της τρομερής Ολλανδίας του Κρόιφ.
Ο ποδοσφαιριστής που τελειοποίησε τον ρόλο του λίμπερο και σκόραρε μάλιστα 5 γκολ στα Παγκόσμια Κύπελλα που αγωνίστηκε, δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα.
Κεντρικός Αμυντικός – Φάμπιο Καναβάρο
Ο Καναβάρο αποτέλεσε βασικό μέλος της εθνικής Ιταλίας από το Μουντιάλ του 1998 και συνολικά αγωνίστηκε σε 18 παιχνίδια Παγκοσμίου Κυπέλλου χωρίς να χάσει λεπτό!
Όλοι βέβαια θυμούνται το εκπληκτικό τουρνουά που έκανε το 2006 στη Γερμανία. Εκεί ήταν πραγματικός «ογκόλιθος» και ως αρχηγός οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του τροπαίου.
Ήταν τόσο επιβλητικές οι εμφανίσεις του που αποτέλεσαν και κύριο λόγο για την κατάκτηση της Χρυσής Μπάλας την ίδια χρονιά.
Αριστερό Μπακ – Ρομπέρτο Κάρλος
Μπορεί ο Μαρσέλο να ξεπέρασε σε συλλογικά επιτεύγματα αλλά και καριέρα τον Ρομπέρτο Κάρλος αλλά στην καλύτερη ενδεκάδα των Μουντιάλ, δεν θα μπορούσε να μην είναι ο δεύτερος.
Ο Βραζιλιάνος πρώην παίκτης των Ρεάλ Μαδρίτης και Ίντερ, μεταξύ άλλων, ήταν για χρόνια με διαφορά ο καλύτερος παίκτης στη θέση του.
Βασικός και αναντικατάστατος και στα 17 παιχνίδια που αγωνίστηκε στη διοργάνωση, σκόραρε το 2002 σε ένα παιχνίδι του ομίλου με την Κίνα και στο τέλος της διαδρομής φόρεσε και το χρυσό μετάλλιο στο στήθος.
Συμμετείχε σε τρία Μουντιάλ (1998, 2002, 2006) φτάνοντας σε δύο τελικούς.
Κεντρικός Μέσος – Λόταρ Ματέους
Μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες των Μουντιάλ. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που αγωνίστηκε σε πέντε διαφορετικά Παγκόσμια Κύπελλα (1982, 1986, 1990, 1994, 1998) και έπαιξε συνολικά σε 25 παιχνίδια.
Έφτασε τρεις φορές σερί σε τελικό, κατέκτησε εν τέλει το τρόπαιο το 1990 σε μία διοργάνωση όπου πέτυχε τέσσερα γκολ και ήταν αρχηγός.
Την ίδια χρονιά πήρε τη Χρυσή Μπάλα ενώ ανακηρύχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς από τη FIFA σε μία ονειρική σεζόν για τον ίδιο.
Κεντρικός Μέσος – Ζινεντίν Ζιντάν
Στην παρθενική του εμφάνιση σε Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Ζιντάν λίγο έλειψε να εξελιχθεί σε αρνητικό πρωταγωνιστή της Γαλλίας.
Το 1998 στα γήπεδα της χώρας του, αποβλήθηκε στο παιχνίδι των ομίλων με τη Σαουδική Αραβία και απουσίασε από τα δύο επόμενα παιχνίδια.
«Έγραψε» ιστορία όμως στον τελικό όπου πέτυχε δύο γκολ στη νίκη της ομάδας του επί της Βραζιλίας (3-0).
Το 2002 η πορεία της Γαλλίας σταμάτησε στους ομίλους αλλά το 2006 την πήρε από το χέρι και την οδήγησε στον τελικό.
Εκεί έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων των συμβάν με τον Ματεράτσι, με τον Ζιντάν να αποβάλλεται και να αποχαιρετάει με αυτόν τον τρόπο την ενεργό δράση.
Μεσοεπιθετικός – Ντιέγκο Μαραντόνα
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Πείσμωσε που δεν βρέθηκε στην αποστολή το 1978, αποκλείστηκε νωρίς το 1982 και το 1986 παρέδωσε το αριστούργημα του.
Ως αρχηγός πλέον ήταν ο μεγάλος ηγέτης της Αργεντινής. Το «χέρι του Θεού» στον προημιτελικό με την Αγγλία και το καλύτερο γκολ όλων των Μουντιάλ που πέτυχε έπειτα τον είναι από μόνα τους μία δική τους ιστορία.
Σκόραρε άλλες δύο φορές στα ημιτελικά και στον τελικό με τη Γερμανία έδωσε ασίστ στο τελικό 3-2.
Το 1990 έφτασε και πάλι σε ένα τελικό αλλά η Γερμανία πήρε την εκδίκηση της και το 1994 αποχώρησε από την αποστολή μετά το δεύτερο ματς των ομίλων, καθώς βρέθηκε θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ.
Επιθετικός – Ρονάλντο
Ένας από τους καλύτερους επιθετικούς όλων των εποχών, ο Ρονάλντο έχει γράψει το όνομα του με χρυσά γράμματα στις σελίδες των Μουντιάλ.
Έχοντας ήδη κάνει ντόρο γύρω από το όνομα του, βρέθηκε 17 χρονών στην αποστολή της Βραζιλίας το 1994 στις ΗΠΑ χωρίς να αγωνιστεί στον δρόμο προς το χρυσό μετάλλιο.
Το 1998 ήταν ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο. Έκανε «όργια» στα γήπεδα της Γαλλίας, σκόραρε πέντε φορές αλλά η αναιμική παρουσία του στον τελικό με τους οικοδεσπότες παραμένει ένα άλυτο μυστήριο.
Ταλαιπωρήθηκε έπειτα από σοβαρούς τραυματισμούς όμως το 2002 πήρε την εκδίκηση του. Πέτυχε οκτώ γκολ στο Μουντιάλ, τα δύο στον τελικό με τη Γερμανία και αναδείχθηκε το πρόσωπο της διοργάνωσης.
Συμμετείχε και το 2006, σκοράροντας τρεις φορές και με 15 γκολ αποτελεί τον δεύτερο σκόρερ όλων των εποχών.
Επιθετικός – Πελέ
Αν το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε πρόσωπο, αυτό θα μπορούσε να ήταν του Πελέ. Ο μοναδικός παίκτης που έχει κατακτήσει τρεις φορές το τρόπαιο (1958, 1962, 1970) και μέλος της καλύτερης ομάδας που εμφανίστηκε ποτέ.
Η Βραζιλία του 1970 ήταν ασταμάτητη και ο Πελέ ο ηγέτης της. Συνολικά πέτυχε 12 τέρματα σε 17 εμφανίσεις και το όνομα του είναι συνώνυμο του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Επιθετικός – Λιονέλ Μέσι
Ένας από τους μεγαλύτερους, αν όχι ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα.
Είναι ο μοναδικός που ανακηρύχθηκε δύο φορές ποδοσφαιριστής της διοργάνωσης (2014, 2022) ενώ έχει και το ρεκόρ με τις περισσότερες συμμετοχές (26).
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ το 2006, έφτασε στον τελικό το 2014 και ανέβηκε στην κορυφή του κόσμου το 2022.
Στη διοργάνωση του Κατάρ μάλιστα σκόραρε στα έξι από τα επτά παιχνίδια, και μάλιστα δύο φορές στον τελικό.
Δες επίσης
- Format Μουντιάλ 2026
- Διοργανώτριες χώρες Μουντιάλ 2026
- Πότε είναι το Μουντιάλ 2026
- Η ανάλυση του Μουντιάλ 2026 και οι αποδόσεις
- Τα πάντα για την τελετή έναρξης του Μουντιάλ 2026
- Παίκτες Μουντιάλ 2026: Αστέρια, Σκόρερ & Ρεκόρ
- Οι θρύλοι που “γεννήθηκαν” στα Μουντιάλ
- Τα Μουντιάλ που άλλαξαν το ποδόσφαιρο
- Οι πιο ιστορικές ανατροπές σε Μουντιάλ
